Veva Leye is een experimenteel dichter die de grenzen van de beeldende kunsten opzoekt. Vanuit een onderzoek naar de materialiteit van de taal speelt ze op verschillende niveaus, via montage, associatie en het enten van woorden/betekenaars, met hoe taal en mensen/subjecten betekenissen genereren. Haar werk ontplooit zich in de eclips en spanning tussen een al te intieme gegrepenheid door de taal, onbesuisd spel en kritiek, en herinnert aan het fragiele, labyrintische, enigmatische en arbitraire karakter van de taal. Haar literaire debuut HAP AX LE GO ME NON (het balanseer, 2018) bundelt een reeks meertalige stukken die vertrekken vanuit deze poëtica.
De zoektocht naar hoe haar werk ook buiten en/of naast de traditionele pagina’s-in-eenboek kan functioneren leidde onder andere tot AUX PAIRS (INFINITIF, 2023), een doosje met kaarten waarop 2 woorden met elkaar resoneren, zich in elkaar lijken te haken of over elkaar buitelen. Deze editie verscheen in de context van haar duotentoonstelling met Jelle Martens bij Convent Space for Contemporary Art (Gent) in 2023. Daarnaast concipieerde ze in 2025 bijvoorbeeld ook de lichtinstallatie THIS IS LIGHT die te zien was bij transdisciplinair platform 019 (Gent).
Veva’s werk verscheen onder andere in nY (waar Veva in 2017 gastschrijver bij was), rekto:verso en De Spijtige Herder, en op DIG (De Internet Gids), Samplekanon en Ooteoote. Verder presenteerde Veva haar werk onder andere bij Perdu (Amsterdam), Passa Porta (Brussel),
C.V. (PDF)